Reisleider in Beeld...Mijn naam is
Ludwin Paardekooper en ik woon in Bologna. In Italië ben ik terecht gekomen door een studie kunstgeschiedenis en archiefonderzoek; de liefde heeft gemaakt dat ik ben gebleven.
Als u naar Bologna gaat, ben ik uw reisleider. Wat voor u een bestemming is, is voor mij dagelijkse kost op twaalf minuten fietsen: de oude binnenstad van Bologna. Ik ben er stadsgids. ‘Dagelijkse kost’ klinkt misschien naar sleur, maar dat wordt het nooit in Bologna.
Ver van het land waar ik geboren en getogen ben en nauwelijks meer emotioneel mee ben verbonden, voel ik nog steeds een ontembare behoefte een brug te slaan tussen mijn herkomst en de plek, de cultuur waar ik mij nu bevind. Het is de ervaring die alle allochtonen verbindt, van de trotse suppoosten in het Rijksmuseum tot de studenten uit het zuiden van Italië die hier hun familie rondleiden in hun studiestad.
Wat kun je laten zien? Hoe kun je het dagelijks leven laten zien, laten voelen, in de beperkte tijd dat iemand hier te gast is? Hoe reik je de essentie aan? Wat ziet de gast? Wat ziet hij of zij dat ik niet (meer) zie? Dat is het avontuur van rondleiden.
Favoriete bestemming? Voor een dagtocht zal dat inmiddels wel duidelijk zijn: de heuvels en de bergen ten zuiden van Bologna. Niets zo mooi als hoog gaan, uitzicht genieten, het atmosferisch perspectief bestuderen. En een enkele keer, als ik heimwee heb naar Groningen, naar het ommeland ten noorden van de stad. Daar begint de Po-vlakte met veel klei, oude steenfabrieken, afwateringskanalen tussen dijken hoog boven het vlakke land, niets onbekends voor wie Groningen kent, behalve de vorm van de boerderijen met hun hooizolders op verdiepingenhoge bakstenen pijlers.
De vakanties brengen we vaak door in ‘eigen land’ – Italië dus. Sardinië is een prachtig eiland om op rond te trekken. Bijna zo groot als Nederland en een tiende van de Nederlandse bevolking. U begrijpt: veel ruimte, veel woestenij. Maar ook een bijzonder volk met harde koppen maar bijzonder gastvrij; archaïsche dialecten dicht bij het Latijn (zo heet een huis er nog 'domus' en niet 'casa' zoals in het Italiaans), overal resten van prehistorische versterkte uitkijktorens ('nuraghi'). In het zuidwesten ligt een uitgebreid mijnbouwgebied; wie weet nog dat het een eeuw geleden de belangrijkste mijnstreek van Europa was? De mijnen zijn bijna allemaal gesloten, spectaculaire spookverschijningen in een gehavend en verlaten landschap en nu keert het tij: de gebouwen worden ingericht als musea.
De beste anekdote uit de praktijk van stadsgids in Bologna? Een collega kwam wat opgewonden aanzetten na een rondleiding van een klein groepje Amerikaanse echtparen wier financiële vermogens hun intellectuele evident overtroffen. Tijdens de rondleiding had één van de dames haar apart genomen en gevraagd "Misschien een wat vreemde vraag, niet voor mezelf hoor, voor een vriendin, maar waar kan ik hier een Chagall vinden?" Mijn collega, enigszins gedesoriënteerd, dacht het engels niet goed begrepen te hebben en tastte eerst voorzichtig af, maar ze zocht wel degelijk een schilderij, een echte, om te kopen. "Nou mevrouw, een echte Chagall vindt u niet zomaar even te koop, dat ligt wat gecompliceerder." – "Oh well, then maybe it's easier if I go look for it in the States, in New York" – "I guess that's an excellent idea, madame."
gegarandeerd vertrek:19 september Weimar en Dresden - 6 dagen
20 september Rügen - 6 dagenWilt u er nog even tussen uit en genieten van Duitsland op haar mooist? Wij hebben nog enkele plaatsen beschikbaar op twee prachtige reizen met gegarandeerd vertrek eind september.
Meer informatie ...
WelkomMet de zomer bijna achter ons kijken we uit naar een mooi najaar. De dagen beginnen wat korter te worden en de bladeren kleuren langzaam van geel naar oranje tot diep rood. Een prachtige tijd om op reis te gaan. We hebben nog een aantal mooie reizen naar o.a. Noord-Duitsland, Rügen en Weimar en Dresden met de bus. Maar ook op de reizen Bologna, Albanië en Syrië zijn nog enkele plaatsen beschikbaar. Ludwin Paardekooper begeleidt de reis naar Bologna en stelt zich in deze nieuwsbrief aan u voor. En wat denkt u van een combinatie van cultuur en lekker eten? Lees meer op onze website over deze bijzondere combinatie. Wij wensen u een reislustig najaar!BolognaDoor de aanwezigheid van de oudste universiteit van Europa en zo’n dertigduizend studenten op kamers is de binnenstad levendig en gevarieerd. Op het centrale plein, Piazza Maggiore, is sinds acht eeuwen altijd wat te doen. De grotere straten rond het plein zijn meest overdekt met arcades, in totaal 35 kilometer, en de binnenstad staat vol met familiepaleizen met enorm statige trappenhuizen, van de zeventiende tot de negentiende eeuw de lokale tak van sport op pronkgebied. Dankzij meer dan veertig musea, waarvan een aantal gratis, ligt uitvoerige kijkcultuur voor het grijpen.
De stad is tegen de voet van de Apennijnen aangevleid. Deze bergketen die de ruggegraat vormt van het Italische schiereiland, is niet alleen een belemmering voor de verbindingen in het land. Voor Bologna vormen de heuvels en bergen ten zuiden van de stad een grote achtertuin. ’s Zomers als het heet is in de stad, gaan de Bolognezen er badderen in de koele rivieren. In de warmste maanden, juli en augustus, vertoeven sommigen weken achtereen in bergdorpen die de rest van het jaar stil zijn. En ’s winters kun je skiën rond de Monte Cimone. Motorfanaten rijden over de oude kronkelige wegen op de zaterdag of zondag even op en neer naar Florence of Pistoia en ontmoeten elkaar onderweg bij één van de bars langs de route. Fietsfanaten houden het op de zaterdagmorgen meestal bij de lagere dalen.
In de middeleeuwen leidden er meerdere pelgrimsroutes door de bergen naar Rome en de toppen spraken tot de religieuze verbeelding. Onze dagtocht gaat naar één van die hoge punten, Montovolo, waar twee kerkjes uit de dertiende eeuw de plek markeren die al lang daarvoor een pelgrimsoord was. Met de verstedelijking in de moderne tijd vond er een grote ontvolking van de bergen plaats en toen Riola di Vergato min of meer door God vergeten was, bracht in de jaren zestig van de vorige eeuw de aartsbisschop van Bologna, kardinaal Lercaro, een beroemde Finse architect naar het dorp. Nu staat er een schitterende kerk van Alvar Aalto. We stoppen er op weg naar Montovolo.
Meer informatie ...Uitgelicht: Zenobia koningin van PalmyraPalmyra, Unesco werelderfgoed, is een echte must voor iedereen die Syrië bezoekt. De oase midden in de Syrische woestijn is zonder twijfel een van de interessantste ruïne oorden die er zijn, gelegen halverwege de Eufraat en de Middenlandse Zee. Het verhaal van de legendarische koningin Zenobia is onlosmakelijk verbonden met deze prachtige plek.
In de derde eeuw na Chr. was Zenobia koningin van de stad Palmyra en veroverde in deze positie een groot rijk. Ze werd geboren in Palmyra en groeide op als dochter van een belangrijke aanvoerder. Haar moeder was waarschijnlijk van Egyptische afkomst. In die tijd was de stad niet alleen een oase in de woestijn maar een belangrijk kruispunt van verschillende handelsroutes. Zenobia was een intelligente vrouw die vloeiend Grieks, Aramees, Egyptisch en Latijn sprak. Ze had een voorliefde voor geschiedenis en voor Homerus en Plato in het bijzonder. Ze trok de aandacht van de koning Septimius Odenarthus en werd zijn tweede vrouw. Ze kregen een zoon, Vaballathus. Toen Vaballathus een jaar oud was werd zijn vader vermoord. Omdat hij nog niet in staat was de troon op te volgen werd Zenobia de nieuwe koningin. Zonobia had grote aspiraties en begon haar rijk uit te breiden. Ze veroverde Egypte en riep zichzelf uit tot koningin van Egypte, waarbij ze beweerde af te stammen van Cleopatra. Zelf nam ze actief deel aan de strijd en haar rijk groeide van Klein Azië, Palestina, Libanon en Syrië, waarbij ze beslag wist te leggen op belangrijke handelsroutes. Zenobia liet zelfs munten slaan met haar eigen beeltenis. Uiteindelijk trok de Romeinse keizer ten strijde en versloeg de Palmyrenen na een korte maar heftige strijd. Zenobia vluchtte samen met haar zoon via Homs richting de Eufraat. Daar werd ze echter gevangen genomen door de troepen van Aurelius. Beiden werden mee genomen naar Rome, maar Vaballathus vond tijdens de tocht de dood. Zenobia werd meegvoerd in gouden ketenen in de overwinningstocht. Door haar schoonheid schonk Aurelius haar de vrijheid. Zenobia ging wonen in Tivoli waar ze een belangrijke filosofe werd en trouwde met een Romeinse senator.
Meer informatie ... 
Middeleeuws Tallinn in de winter